Unlimited AE and Premiere Pro templates, videos & more! Unlimited asset downloads! From $16.50/m
Advertisement
  1. Photo & Video
  2. Nature

Todd Amacker: Πηγαίνετε για Εξερεύνηση στον Δικό σας Κήπο

by
Length:LongLanguages:

Greek (ελληνικά) translation by Katerina Katapodi (you can also view the original English article)

O Todd Amacker είναι ένας φωτογράφος συντήρησης και μέλος του πρότζεκτ'' Συναντήστε τους Γείτονες σας''.  Τα πουλιά, οι άνθρωποι, τα ψάρια και οι μικροοργανισμοί είναι μερικά από τα ενδιαφέροντα αυτού του φωτογράφου. Χρησιμοποιεί ένα ζευγάρι μικρούς φακούς και είναι λάτρης της βιοποικιλότητας. 

Πότε πήρες κάμερα για πρώτη φορά; Τι είναι αυτό που σε έκανε να γίνεις φωτογράφος;

Όπως πολλά παιδιά, απολάμβανα πολύ τα περιοδικά του National Geographic. Ήταν πηγή έμπνευσης για μένα. Φυσικά, οι γονείς και οι δάσκαλοι πάντα προειδοποιούσαν: ''Μην βλέπετε μόνο τις φωτογραφίες', αλλά δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά.  Ήμουν γοητευμένος. Όσο για την εμπειρία μου στη φωτογραφία, την άρχισα αρκετά αργότερα. Όσο για την εμπειρία μου στη φωτογραφία, την άρχισα αρκετά αργότερα. Πήρα την πρώτη μου κάμερα, μια Canon Rebel Tu, όταν τελείωσα το Γυμνάσιο. Μπορώ να πω ότι από εκείνη την φορά με τράβηξε, αλλά δεν την χρησιμοποιούσα πολύ, μέχρι που γράφτηκα σε το τμήμα φωτογραφίας στο πρώτο έτος της σχολής.  Υπήρχαν δύο κανόνες: έπρεπε να τραβήξεις φωτογραφία χρησιμοποιώντας φιλμ και έπρεπε να είναι ασπρόμαυρο. Υπήρχε ένα αίσθημα ''αγάπης για την τέχνη'' στην τάξη, ένα είδος φωτογραφίας  Είχα διδαχθεί από έναν παλιό δάσκαλο σχολείου που αποσύρθηκε έκτοτε. Αγόρασα την πρώτη μου ψηφιακή κάμερα SLR μερικά χρόνια αργότερα, το 2009 όταν ζούσα στην Νότιο Αφρική. Υπήρχε ένας μικρός τόνος φυσικής ιστορίας στην δουλειά μου, αλλά αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν να φωτογραφίζω ανθρώπους.  Αυτό κάνει μερικούς φωτογράφους να μην αισθάνονται άνετα, ειδικά όταν δεν πρόκειται για φωτογράφιση τοπίων, αλλά πάντα αισθανόμουν άνετα με αυτό, και ήθελα να πιστεύω το ίδιο και για τα θέματα μου.

Σε ποια φάση της καριέρας σας αποφασίσατε να γίνεται φωτογράφος πλήρους απασχόλησης;

Άρχισα να παίρνω στα σοβαρά το επάγγελμα φωτογράφου μόνο στις αρχές του 2013. Αυτό συνέπεσε απευθείας με την στιγμή που έγινα πατέρας. Η σύζυγος μου έπιασε δουλειά στο Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Προστασίας μόλις τελείωσε το Γυμνάσιο, και εγώ παραιτήθηκα από την δουλειά μου στο περιβάλλον για να φροντίζω την μικρή μου κόρη ενώ προσπαθούσα να τα καταφέρω και ως φωτογράφος.   Αυτό που με τράβηξε αυτό τον καιρό ήταν το πρότζεκτ Meet Your Neighbours,μια προσπάθεια φωτογράφισης τοπίων που γιορτάζει όλα τα είδη της φύσης παντού, από βατράχους ως μυρμήγκια και πεταλούδες. Αυτό ήταν υπέροχο! Μπορούσα να βάλλω την κόρη μου στο καρότσι, το δίχτυ στην πεταλούδα σε ένα χώρο αποθήκευσης, μαζί με συλλογές βάζων, και να πάρω τους δρόμους. Είχα κάνει κάνει το στούντιο μου επιστήμη. Ο κόσμος συνεχώς ρωτούσε τι έκανα, κάτι που λάτρευα, διότι μπορούσα να πω την καλή μου κουβέντα για το πόσο τα ειδικά ήταν τα ασπόνδυλα και πόσο υπέροχα πράγματα κάνουν για μας. Τα σχόλια ήταν πάντα 100% θετικά, είτε μιλούσα με έναν οικοδόμο, έναν σκιέρ ή έναν συνταξιούχο. 

Ήταν κάπου τότε που έλαβα μια χορηγία από το Bream Fishermen Association, μια τοπική οργάνωση για το περιβάλλον, που ασχολείται με την ποιότητα του νερού στην βορειοδυτική Φλόριντα και νότια Αλαμπάμα. Η επιχείρηση αυτή ιδρύθηκε το 1960, και μερικά από τα αρχικά ιδρυτικά μέλη είναι ήδη πάνω από 90 ετών τώρα.  Μου ανέθεσαν την σύνταξη εγγράφων πάνω στην μοναδική άγρια φύση υδάτων που βρίσκεται σε αυτήν την ιδιαίτερη περιοχή βιοποικιλότητας της Ακτής του Κόλπου.

Dragonflies
Οι Λιβόρνοι φωτογράφισαν το στυλ ΜΥΝ

Ποιοι φωτογράφοι είχαν επίδραση επάνω σας; 

Με ενέπνευσαν πολλοί φωτογράφοι με τα χρόνια. Είναι όλοι φωτογράφοι που ασχολούνται με την προστασία της φύσης. Μερικοί είναι καταξιωμένοι βετεράνοι, άλλοι είναι νέοι σε ηλικία. Χωρίς να το επιδιώξω ιδιαίτερα, εμπνεύστηκα πιο πολύ από τους Piotr Naskrecki, Clay Bolt, και Nick Nichols, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους.  O Piotr επέτυχε στην απλή φωτογράφιση ειδών ζούγκλας, που ονομάζει The Smaller Majority. Οι εκθέσεις (τα γραπτά)που συνοδεύουν τις έξοχες φωτογραφίες του, βοηθάνε και εδώ επίσης. Αν διαβάζοντας μερικά από τα blog post του, δεν έλκουν την προσοχή τα θέματα του, τότε δεν έχεις ελπίδα! Ο Clay Bolt με ενέπνευσε επίσης πάρα πολύ. Ως περήφανος κάτοικος του νότου ο ίδιος, χαίρομαι που βλέπω έναν φωτογράφο φυσικών τοπίων στο Νότο να κάνει τόσα πολλά για να αυξήσει την εκτίμηση για την ζωή στη φύση χρησιμοποιώντας την φωτογραφία. Η ίδρυση του Meet Your Niehbours ήταν μόνο η αρχή. Νομίζω ότι έχει βρει τον δρόμο του, και ανυπομονώ να δω τι έρχεται από το πρότζεκτ του ''Beautiful Bees'' που διάρκεσε πολλά χρόνια, που θα φωτίσει την απίστευτη ποικιλία μελισσών της Νότιας Αμερικής, που περιλαμβάνει πάνω από 4000 είδη. Είχα ακόμα την ευκαιρία να παρευρεθώ σε αυτό το πρότζεκτ στη Βόρεια Καρολίνα. Όσον για τον Nick Nichols (ακόμα ένας κάτοικος του Νότου), τα πρότζεκτ του είναι η επιτομή της χρήσης εικόνων με στόχο την συντήρηση σε πλατιά κλίμακα. Από το  'Mega Transect' στο 'Redwoods', ως το 'Serengeti Lions', όλα αυτά τα αξιοσημείωτα πρότζεκτ είναι τρομερής εμβέλειας και εντυπωσιάζουν.  Ολόκληρα εθνικά πάρκα υπάρχουν λόγω της φωτογραφίας. Το κίνητρο του και η αφοσίωση του είναι απαράμιλλα στον κόσμο της φωτογραφίας. Προσπαθεί σκληρά για το τέλειο, και ακόμα λέει πως είναι ανέφικτη. ''Μόλις πιστέψεις πως τα κατάφερες, έχεις πεθάνει. Εμπρός, κηλιδώστε με.'' Ποτέ δεν θα ξεχάσω τα λόγια του.  Μπορεί πράγματι να εφαρμοστεί σε κάθε επάγγελμα, αλλά συνεχίζει να  εμπνέει την φωτογραφία μου. 

Υπάρχου τομείς από τους οποίους μπορεί να εμπνευστεί κάποιος εκτός από αυτόν της φωτογραφίας; 

Οι άλλοι μου ήρωες είναι όλοι επιστήμονες. Ο Mike Fay είναι βιολόγος και έχει φθάσει μεγάλα πρότζεκτ συζήτησης ευρείας εμβέλειας  σε νέο επίπεδο.Ο Merlin Tuttle βιολόγος, παραιτήθηκε από την θέση του ως ακαδημαϊκός για να βρει 'Bat Conversation International, και δεν ξανακοίταξε πίσω. Είχα την χαρά να τον συναντήσω νωρίτερα φέτος. Μου είπε πώς ''για να πετύχει μια ειλικρινής συζήτηση πρέπει να κάνεις φίλους, όχι εχθρούς''. Με άλλα λόγια, αν θεωρείς τον εαυτό σου ''συντηρητικό'' κάνεις τον τομέα της συντήρησης δύσκολο.  Ισχυρίστηκε ότι να δουλεύεις με κυνηγούς, αλιείς και ακόμα με στρατιωτικούς μπορεί να φέρει πολλά θετικά αποτελέσματα για την συντήρηση. Σε ένα ανέκδοτο, ο Tuttle ανησυχούσε πως ένα μεγάλο μέρος των επικίνδυνων νυχτερίδων είναι υπό εξαφάνιση, κατοικώντας στην περιοχή Appalachian, και χρησιμοποιήθηκε σχιστόλιθος για να γίνει μέσο εκπαίδευσης στις ένοπλες δυνάμεις μας.   Μια τοπική εφημερίδα επικοινώνησε με τον Tuttle για μια δήλωση, ελπίζοντας πως ήταν η αρχή ενός δραματικού φέουδου, αλλά ο Tuttle αρνήθηκε. Έκανε απλώς μια δήλωση λέγοντας πως ο εντολέας είχε απολαύσει μια επιτυχή καριέρα παίρνοντας λογικές και εντυπωσιακές αποφάσεις, και ότι πίστευε πως θα έκανε το ίδιο και σε αυτήν την περίπτωση.  Συνεπώς, η ιδιοκτησία μετατράπηκε σε άνετη συνομιλία, και οι ομάδες του αρχηγού βοήθησαν ακόμα να ενισχύσουν την ομάδα  προσθέτοντας επιστήμονες στην έρευνα τους.

Εκείνος που εκτιμήθηκε πολύ ήταν ο Edward O.Wilson, το ίνδαλμα μου. Είχαν την ευχαρίστηση να κουβεντιάζω μαζί του στον όμορφο κόσμο των Κινητών, Alabama (ο τόπος γέννησης του πατέρα μου επίσης), όχι μακριά από το μέρος που μεγάλωσα στην Φλόριντα. Η λατρευτή μου γυναίκα οργάνωσε την συνάντηση σαν έκπληξη στα 27α γενέθλια μου λίγα χρόνια πριν, και ποτέ δεν θα το ξεχάσω. Έχω μια κορνίζα φωτογραφίας από αυτήν την συνάντηση εδώ στο Πανεπιστήμιο του Tennessee. 

Waterfall
Καταρράκτες στα Smoky Mountains ('Βουνά')

Τι είναι μια Συζήτηση για Φωτογραφία;

Νομίζω πως αν ρωτούσες δέκα διαφορετικούς φωτογράφους τι είναι 'η συζήτηση για φωτογραφία' θα έπαιρνες δέκα διαφορετικές απαντήσεις. Από την μία άποψη, έχεις φωτογράφους που φωτογραφίζουν ελέφαντες με τεμαχισμένα πρόσωπα για την λεία τους. Η μπορεί να φωτογράφιζαν ένα τροπικό δάσος που του έκοψαν τα δένδρα στην Βραζιλία. Αυτές είναι πάρα πολύ σημαντικές φωτογραφίες, και ο κόσμος πρέπει να τις βλέπει, αλλά δεν είναι απλώς 'εγώ'. Αν ποτέ είχαν την δυνατότητα να φωτογραφίσω αυτά τα συμβάντα, θα το έκανα και θα το έκανα καλά, αλλά μάλλον θα έδειχνα στον κόσμο τι θα έχανε αν όλα τα γνωστά είδη ζώων γίνουν είδος προς εξαφάνιση αύριο.

Στην Νότιο Αμερική υπάρχει μεγάλη βιοποικιλότητα. Από το κέντρο της φυσικής βλάστησης στη Ακτή του Κόλπου ως το ψάρι mecca της θάλασσας των νοτίων 'Appalachian', αυτά είναι βιότοποι που πρέπει να τιμηθούν όχι μόνο από τους ανθρώπους που έχουν την τύχη να ζούνε εκεί, αλλά όλους τους ανθρώπους του κόσμου. Προσπαθώ να κάνω τον κόσμο να αγαπήσει τους διάφορους βιότοπους. Ειδικά ανθρώπους που δεν γνωρίζουν απαραίτητα την σημασία τους. Κανένας δεν θέλει να του κάνουν κήρυγμα, αλλά το να διαλέγουν λέξεις και εικόνες, με σοφία, μπορεί να πάει πολύ μακρυά. 

Πώς γίνεται κάποιος, Γνωστός φωτογράφος; Είναι επάγγελμα που φέρνει έσοδα για να μπορείς να ζήσεις;

Οσον αφορά την εμπορική του βιωσιμότητα, νομίζω πως πάει όλο και καλύτερα. Η εξοχή γίνεται όλο και πιο πράσινη κάθε λεπτό, και υπάρχου πολλές μη κερδοσκοπικές εταιρείες, περιοδικά και Πανεπιστήμιο που θέλουν να δημοσιοποιήσουν την καλή δουλειά που κάνουν και που συζητείται. Βέβαια, όλοι και η μητρική εταιρεία έχει μια κάμερα DSLR σήμερα, αλλά οι ευκαιρίες για δουλειά έχουν αυξηθεί πάρα πολύ.

Zebra
Οι Zebra στο Welgevonden στη Νότιο Αφρική

Έχεις πτυχίο στην Επιστήμη του Περιβάλλοντος από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Φλόριντας, και δίδαξες δύο χρόνια στην Νότιο Αφρική και ζεις στα Βουνά Appalachian. Κατά πόσον αυτές οι εμπειρίες σας σχετίζονται με την φωτογράφηση που κάνεις; 

 Ζώντας στην Αφρική είναι κάτι να αγαπήσω πάρα πολύ την φύση και την φυσική ιστορία. Ήμουν πολύ τυχερός για αυτό που έχω, αν προσθέσεις και τις ώρες που πέρασα να παρατηρώ λιοντάρια, και τις συνήθειες τους καθώς και την συμπεριφορά τους. Συζητούσα διεξοδικά με τον ειδικό στα λιοντάρια, Angus Frew του Izigwe Lodge. To lodge (πανδοχείο)ανήκει στην στενή μου φίλη Trisha Wilson, μια διάσημη σχεδιάστρια ξενοδοχείων. Δεν αγαπούσε μόνο την φύση, αλλά μου δίδαξε επίσης και την φιλανθρωπία. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία καθαυτή, και θα την διηγηθώ αργότερα. Το Welgevonden Game Reserve, στο  Izingwe Lodge, ήταν ένα από τα πρώτα μου πεδία όπου μπόρεσα πραγματικά να ασκήσω το επάγγελμα του φωτογράφου, πολλές ώρες την ημέρα, για μερικά χρόνια.

Ζούσα σε ένα bungalow, με χαλασμένη σκεπή στο Magol River τον περισσότερο χρόνο εκείνης της εποχής. Ήταν τότε που άρχισα να αγαπώ τα πουλιά. Στο νου μου έρχονται τεράστια αλιευτικά σκάφη, που διέσχιζαν ομαλά αυτόν τον ποταμό. Μελισσοφάγοι, με λευκό πρόσωπο έφευγαν από το κλαδί του δένδρου, για να αρπάξουν μέλισσες ενώ πετούσαν και να επιστρέψουν στην βάση τους, με υποδειγματική ευγνωμοσύνη. Και μετά πήγαιναν στο νερό του ποταμού για να εγκατασταθούν κάνοντας 'φωλιά' εκεί. Καθόμουν και τα παρατηρούσα για ώρες, καθώς πετούσαν δίπλα μου στον ποταμό, τσιμπούσαν λίγο πράσινο από τις όχθες του ποταμού και επέστρεφαν στις φωλιές τους, που τις έφτιαχναν με τον δικό τους κομψό τρόπο. Ήταν σαν παιχνίδι. Παρατηρώντας τα με έκανε να θέλω να τα φωτογραφίσω και με το να τα φωτογραφίζω με έκανε να θέλω να μάθω περισσότερα. 

Επέστρεψα στις ΗΠΑ μετά την περιπέτεια μου στην Αφρική και μετά αγάπησα αμέσως τον Πλούσιο Νότο και την χαρισματική του χλωρίδα και πανίδα. Επαναλήφθηκε το ίδιο παιχνίδι: Παρατηρήστε το. Φωτογραφίστε το. Αναγνωρίστε το, και μετά ερευνήστε το. Πιο είναι το περιεχόμενο του, η ιστορία ζωής του; Συνέβη με πουλιά, μετά έντομα και τώρα ψάρια.

Αυτή η πορεία με εξάντλησε τόσο ώστε δεν μπορούσα να το αντέξω παραπάνω, και ήθελα να μάθω περισσότερα σε πανεπιστημιακό επίπεδο.  Έτσι τώρα αρχίζω ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα στο Πανεπιστήμιο του Tennessee, όπου μπορώ να κάνω έρευνα στην  λίμνη οξύρρυγχων (Acipenser fulvescens). Υπάρχουν γύρω στα 30 είδη οξύρρυγχων παγκοσμίως, όλα υπό εξαφάνιση. Θέλω να φωτογραφίσω αυτό το συμπληρωματικό υλικό της έρευνας, και ο καθηγητής μου με στηρίζει πολύ σ'αυτό.  Αλλά ακόμα θέλω να μάθω πολλά για άλλα είδη όπως οι σαλαμάνδρες, παράσιτα, και δένδρα. Με κάνει να θέλω να ζήσω εκατοντάδες χρόνια, ώστε να μπορώ να τα μελετήσω και να τα φωτογραφίσω όλα.

Οι φωτογράφοι, και ιδιαίτερα οι φωτογράφοι που ασχολούνται με θέματα της φύσης, είναι συνήθως μοναχικοί άνθρωποι που μένουν για πολλές ώρες μακριά από το σπίτι τους και την οικογένεια τους. Πώς κατορθώνεις να είσαι πατέρας και φωτογράφος full time συγχρόνως;

Όντας ένας 'μοναχικός λύκος΄ είναι ακριβώς το πόσο μπορώ να πάρω τις καλύτερες φωτογραφίες μου. Είναι δύσκολο να βρεις χρόνο να φωτογραφίζεις μόνος, και ακόμα πρέπει να βρω χρόνο για αυτό. Τα Σαββατοκύριακα είναι πολύτιμα, και για τα δύο, φωτογράφιση και οικογένεια. Είμαστε τυχεροί που ζούμε 30 λεπτά από τα Εντυπωσιακά Smoky Mountains, στο Εθνικό Πάρκο, και συνήθως αφιερώνουμε το Σάββατο ως μέρα για φωτογραφία, και την Κυριακή για την οικογένεια μας, και για τα δύο αυτά στο εθνικό πάρκο. Πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός στο να διαχωρίζω αυτούς τους δύο τομείς (επάγγελμα και οικογένεια),  διότι όταν αρχίζω να φωτογραφίζω παράξενα είδη της φύσης σε έναν περίπατο με την οικογένεια, είναι πολύ, πολύ δύσκολο να τα καταφέρεις..  Έτσι,προσπαθώ να μην μπω στον πειρασμό εκ πρώτης όψης. Παίρνω μαζί μου την κάμερα, προσπαθώντας να φωτογραφίσω την σύζυγο μου και κόρη μου, ή ίσως ένα σπάνιο ζώο αν εμφανιζόταν.

Αν ποτέ λείψω για σχετικά μεγάλο διάστημα, όπως ήμουν πρόσφατα στην Μοζαμβίκη, έχω όλο τον ελεύθερο χρόνο να πάρω φωτογραφίες για να μπορώ να διηγηθώ την ιστορία, αλλά το να είμαι μακριά από την οικογένεια μου με στενοχωρεί. Με κάνει να σκέπτομαι τους φωτογράφους που λείπουν από το σπίτι τους 250 ημέρες για φωτογράφιση σε απομακρυσμένες περιοχές. Πολλοί από αυτούς έχουν οικογένεια. Δεν νομίζω πως θα μπορούσα να το κάνω. Δεν θα μπορούσα να αντέξω να το χάσω. Αγαπώ πολύ την φωτογραφία, αλλά πιο πολύ  την οικογένεια μου. 

Δημιουργεί μια διαφορετική άποψη για την φωτογραφία και την Συντήρηση της Φωτογραφίας γενικά, το να ζεις με την οικογένεια σου σε ένα μέρος όπως τα Όρη  Appalachian; 

Ο συνδυασμός τοπίου και οι άνθρωποι που ζούνε εκεί έχουν συμβάλλει γενικά στις απόψεις μου, καθώς και η φωτογραφία μου. Ζώντας στην Ακτή του Κόλπου και επίσης ζώντας στα Όρη  Appalachian ήταν δύο ξεχωριστές εμπειρίες, παρόλο που τα δύο μέρη είναι στο Νότο. Στην Ακτή του Κόλπου, αισθάνομαι σαν το σπίτι μου μέσα στα πευκοδάση. Είναι τα δάση με την περισσότερη βιοποικιλότητα στη Βόρειο Αμερική, αλλά υπάρχει περίπτωση να μην έχετε ποτέ ακούσει για αυτά. Νομίζω πώς δεν έχει γίνει αρκετή φωτογράφιση των νοτιοανατολικών περιοχών ως σήμερα. Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που προσπάθησα να αποκαταστήσω με την φωτογράφιση μου. Αλλά πρέπει να κάνω μια προσπάθεια να φωτογραφίζω ανθρώπους σε αυτά τα μέρη, και να συνδεθώ μαζί τους. Όταν πήγαινα στα πευκοδάση της Φλόριντας για φωτογραφίες, οι μόνοι άνθρωποι που συναντούσα εκεί ήταν κυνηγοί.  Κυνηγούσαν ελάφια, και εγώ φωτογράφιζα μεγάλες μύγες, αλλά και οι δύο ενδιαφερόμασταν εξίσου για το δάσος.  Γι'αυτό αισθάνομαι πολύ άνετα με ερασιτέχνες. Για μένα δεν τίθεται θέμα, και πολλοί άνθρωποι στο Νότο κάνουν το ίδιο. Κάποια φορά, βγήκα από το Δάσος Blackwater River State Forest, βρεγμένος και λασπωμένος, βγαίνοντας σε έναν χωματόδρομο, καθώς είχα κολυμπήσει και τα μαλλιά μου κολλημένα στο κεφάλι μου. Ένας κυνηγός  ''ρακούν'' που περνούσε αυτήν την ώρα με το φορτηγό του με ρώτησε αν ήμουν καλά.Τού είπα ''Είτε το πιστεύεις είτε όχι, φωτογραφίζω βατράχια.'' Αυτός είπε τότε '' Ω, το πιστεύω, υπάρχουν εδώ πολλά,'' μου έγνεψε και συνέχισε τον δρόμο του. Αυτού του είδους οι άνθρωποι, συνήθως δεν ενδιαφέρονται για τα θέματα των άλλων, και περιμένουν το ίδιο από τους άλλους. Ειδικά αν πρόκειται για το δικαίωμα τους να κυνηγούν ή να έχουν όπλα. Τέτοια θέματα κουλτούρας, με ενθουσιάζουν, και θα ήθελα να τους εξερευνήσω περισσότερο μέσω φωτογραφίας.

Log cabin
Ogle Cabin στον Tennessee.

Παρόμοιοι άνθρωποι αποκαλούν τα Appalachian πατρίδα, αλλά τα όρη είναι πολύ διαφορετικά ώστε είναι δύσκολο για μένα να εγγυηθώ.. Για τους αρχάριους, ο όρος 'hillbily'' (βουνίσιος)αντικαθιστά τους ''ερασιτέχνες΄΄, και το τοπίο είναι εντελώς διαφορετικό. Από γενιά σε γενιά, τα όρη παραμένουν τμήμα της ψυχής του πληθυσμού.  Ζω σε μια πόλη στο ανατολικό Tennessee, και έγινα φίλος με κάποιες οικογένειες που έχουν ζήσει σε αυτήν την περιοχή πολλές εκατοντάδες χρόνια. Πριν πολλά χρόνια οι πρόγονοι ζούσαν σε αυτό που σήμερα αποκαλείται Great Smoky Mountains National Park. (Εθνικό Πάρκο των Ορέων Great Smoky. Όταν έγινε εθνικό πάρκο, πολλοί από αυτούς μετακόμισαν στο Sevierville,και μέχρι σήμερα ζούνε οι συγγενείς τους.   Δεν είναι πικροί. Αγαπούν το πάρκο και είναι συνδεδεμένοι με αυτό πνευματικά. Μια οικογένεια, οι Ogles, γνωρίζουν μια εταιρεία επισκευών στο Sevierville. Αν επισκεφτείς τον τόπο διαμονής τους σήμερα,μια ιστορική πεπλατυσμένη καλύβα  δίπλα στο κύριο χώρο παρκαρίσματος. Αυτό συνέβη επειδή οι πρόγονοι τους ζούσαν σε αυτήν την ίδια καλύβα 100 χρόνια πριν,πριν την δημιουργία του εθνικού πάρκου. Πρόσφατα, η οικογένεια τοποθέτησε ολόκληρη την καμπίνα σε ένα φορτηγό με ένα επίπεδο κρεβάτι και το έκανε μέρος της επιχείρησης, υπενθυμίζοντας σταθερά, ότι πρέπει να θυμάσαι πάντα τον τόπο από όπου προέρχεσαι και να μην το ξεχνάς.

Η αγάπη για την φύση, όπως ορίζεται από τον Edward O. Wilson, 'ως το σημείο που οι άνθρωποι έχουν αναπτύξει πολύ την τεχνολογία, γι'αυτό χρειάζονται επαφή με την φύση και άλλους τρόπους ζωής, είναι υπερβολή για τα Smokies. Υπάρχουν πινακίδες στο εθνικό πάρκο του Τενεσί, ότι οι μαύρες αρκούδες είναι προς πώληση στα πεζοδρόμια σε κάθε μικρή πόλη στο εθνικό πάρκο.  Υπάρχουν τοιχογραφίες του γραφικού τοπίου στους τοίχους των βενζινάδικων και των τοπικών καταστημάτων.

Pitcher plants

Συνδέεστε με το Meet Your Neighbours, (Συναντήστε τους Γείτονες σας), ένα πρότζεκτ για την βιοποικιλότητα σε παγκόσμιο επίπεδο. Πόσο προκλητικό ήταν να εφαρμόσεις -ειδικές τεχνικές που χρησιμοποιούντο από τα ΜΥΝ-θέματα φωτογραφίας, σε κενό στούντιο -στη εργασία σας;

Μου αρέσει να συμμετέχω στο Meet Your Neighbours. Υπήρχε βέβαια ένα όριο μάθησης, αλλά τώρα είναι δεύτερη φύση. Όταν άρχισα να συμβάλλω στο πρότζεκτ αυτό, δεν ήξερα ακόμα να χρησιμοποιώ το φλας φωτογράφισης και την μακρο-φωτογραφία. Τώρα τραβάω πολλές φωτογραφίες στο Meet Your Neighbours,ενσωματώνοντας συχνά φλας.  Οι αρχάριοι, δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν φλας στο φως της ημέρας, αλλά είναι έξυπνος τρόπος να σβήνει κανείς τις σκιές  κατά την φωτογράφιση με με πίσω φως. Κάνει την φωτογραφία να λάμπει! Οι δεξιότητες μου για μεγάλο διάστημα, οφείλουν πολλά στο ΜΥΝ. Ο υπ'αριθμόν ένας κανόνας για μένα είναι να διατηρείς το θέμα σου παράλληλο με το εστιακό επίπεδο για το μέγιστο βάθος του πεδίου.

Night Sky in Mozambique

Πρόσφατα, ιδρύσατε το MozCause, μια μη-κερδοσκοπική επιχείρηση, που ασχολείται με την βελτίωση των σχολικών μέσων (ευκολιών)και την προώθηση εκπαίδευσης για το περιβάλλον, κοντά στο Εθνικό Πάρκο Banhine, στην Μοζαμβίκη. Τι σε έκανε να πας στη Μοζαμβίκη,και γιατί ιδρύσατε την MozCause;

Όταν ζούσα στην Νότιο Αφρική, άρχισα να κάνω ταξίδια στην Μοζαμβίκη για να παίξω, έκανα καταδύσεις, έπινα μπύρα στην ακρογιαλιά, και κολυμπούσα με καρχαρίες  και μεγάλα ψάρια γενικά. Είχα την ευκαιρία να κάνω αυτά τα ταξίδια διότι οι σχολικές διακοπές ήταν συχνές στα πλαίσια διακοπών του σχολείου όπου δίδασκα σαν καθηγητής. Οι πλειοψηφία των σπουδαστών ήταν σχετικά προνομιούχοι. Και υπάρχει κάτι λάθος με αυτό, ειδικά αν είναι σπουδαία παιδιά, όπως και ήταν. Αλλά άρχισα να στενοχωριέμαι με το ότι υπήρχαν τόσα παιδιά που δεν ωφελούνταν σε αυτή την όμορφη χώρα στη οποία διασκέδαζα.

Ταξιδεύοντας στην Μοζαμβίκη, συναντάς και ένα σχολείο σε κάθε γωνιά του δρόμου. Είναι όλα πολύ σεμνά, αλλά μπορείς να πεις ότι οι δάσκαλοι είναι πολύ υπερήφανοι που διδάσκουν εκεί. Είναι αγνοί, και τα παιδιά είναι στη πλειοψηφία τους πολύ χαρούμενα. Δεν είναι αλήθεια ότι η Αφρική έχει παιδιά σε απόγνωση και  χωρίς χαρά. Ναι,πολλά από αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν λίγο βοήθεια, ιδίως στις πόλεις της Μοζαμβίκης, όταν συνέρχονται από πόλεμο που κράτησε δεκαετίες τελειώνοντας μόνο το 1992. Αλλά παρόλα αυτά, το καλό είναι ότι η συμπεριφορά αυτών των παιδιών είναι απίστευτα εκπληκτική κάποιες φορές. Θεώρησα πως μπορούσα να βοηθήσω και έτσι υποσχέθηκα να το κάνω.

School children at Escola Primaria de Mafacitela in Mozambique

Άρχισα την MozCause to 2011 με έναν σαφή στόχο στο μυαλό. Ήθελα να βοηθήσω στην δημιουργία ενός καθαρού, ασφαλούς και ευχάριστου περιβάλλοντος στην αστική Επαρχία Gaza, Μοζαμβίκης, όπου ο συνεργάτης μου Bill Hosie ασχολούνταν με την δημιουργία του  Búfalo   Moçambique, για την διατήρηση της ζωής στα δάση κοντά στο Εθνικό Πάρκο Banhine. Το σχολείο ήδη υπήρχε, αλλά ήμουν ετοιμόρροπος. Οι αρχάριοι ήταν άστεγοι. Αυτό εμπόδιζε προφανώς την φοίτηση  και έτσι συγκεντρώσαμε χρήματα για να αντικαταστήσουμε την σκεπή. Αυτό λέγεται πιο εύκολα, από το να γίνεται σε μια τόσο απομακρυσμένη περιοχή. Είχαμε πρώτα να επισκευάσουμε τμήματα του τοίχου πριν αντικαταστήσουμε την σκεπή. Αλλά από που προέρχονται τα χαλάσματα; Σίγουρα δεν ήταν διαθέσιμα εκεί που ήμασταν, έτσι χρειάστηκε να τα κάνουμε οι ίδιοι. Τελειώσαμε την στέγη το Μάρτιο αυτού του έτους, και το κτίριο κτίζεται και βάφεται τώρα αυτήν την στιγμή. Πουλάμε επίσης t-shirts από τα οποία θα μαζέψουμε $ 1000 για τα είδη αναγκών του σχολείου, και ήδη έχουμε καλύψει τον μισό στόχο. Είμαστε υπερήφανοι που είμαστε μικροί, και επομένως γρήγοροι, και μας απομένουν λίγα μόνο βήματα για την ολοκλήρωση των πρότζεκτ. Τα χρήματα των δωρεών πηγαίνουν στο έργο σε σύντομο χρόνο.

Η εμπειρία μου δίδαξε πολλά για την εξαιρετικά περίπλοκη χώρα συντήρησης της Αφρικής. Τίποτα δεν είναι γκρίζο. Κάθε φορά που παίρνεις μια απόφαση, υπάρχει ανατροπή. Κάποιος πάντα χάνει, και δυστυχώς, είναι συνήθως οι ντόπιοι.  Η περιοχή που λειτουργούμε είναι το κέντρο μιας παραμεθόριας περιοχής συντήρησης και τραβάει την προσοχή πολλών αρχηγών κρατών παγκοσμίως, στον τομέα συντήρησης. Οι  φράχτες έχουν αφαιρεθεί κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του Kruger National Park, και τα λιοντάρια και οι ελέφαντες κυκλοφορούν ελεύθερα στην περιοχή. Ως συντηρητικός, μπορείς να ενθουσιαστείς με αυτήν την προοπτική. Αλλά πρέπει και να μπορώ να κοιτάξω στα μάτια τα παιδιά 8 ετών και να ξέρω ότι μπορεί  να κοιμούνται και στο γρασίδι την νύχτα κοντά στα λιοντάρια, ή να τρώνε καλαμπόκι που το έχουν πατήσει οι ελέφαντες, που βλέπουμε συχνά μέσα στο σχολείο.  Υπάρχουν πολλές υπηρεσίες NGO τροφοδοσίας για την βοήθεια των ντόπιων, αλλά δεν παραδίδουν. Για αυτόν τον λόγο οι πρωτοβουλίες αυτές αποτυγχάνουν. Θα ήθελα η επιχείρηση μου να σχετίζεται με την περιβαλλοντική εκπαίδευση, αλλά θα ήθελα να βοηθήσω τους ανθρώπους πρώτα με αυτόν τον τρόπο, παρά με άλλον τρόπο.

Όσον αφορά τα μηχανήματα, τι μπορεί συνήθως να βρεθεί στην τσάντα σας;

Τράβηξα φωτογραφίες με Κανό, έχω μόνο μια κάμερα, ένα 60D, που αγαπώ, και επίσης 3 φακούς επαφής. Χοντρούς φακούς, 18-55, ΄έναν 55-250 και έναν 100mm. Μου αρέσει να κουράζομαι σε αυτήν την δουλειά, και μπορώ να πάρω μαζί μου τους φακούς οπουδήποτε και αν πάω. Είναι σημαντικό στην Αφρική να είσαι λίγο αθόρυβος αν μπορείς να βοηθήσεις. Συνήθως έχω την κάμερα μου και τους μικρούς φακούς επαφής μαζί μου. Όσο για άλλον εξοπλισμό έχω τρία φλας και ένα τρίποδο.Αυτό είναι όλο!

Children playing soccer
Παιδιά που παίζουν μπάλα στο Σχολείο Mafacitela στην Μοζαμβίκη.

Υπάρχουν καθόλου συμβουλές για τους αρχάριους της απλής φωτογραφίας;

Μακάρι να υπήρχε ένα απόσπασμα, αλλά δεν υπάρχει. Η συμβουλή μου για τους αρχάριους συνάδει με την συμβουλή που πήρα από τον Nick Nichols: πρέπει να βρεις ένα θέμα το οποίο αγαπάς πολύ. Κατά προτίμηση, αυτό το πάθος δεν πρέπει να έχει όρια. Τραβήξετε φωτογραφία στον κήπο σας, είτε πρακτικά είτε θεωρητικά. Αν θέλετε να αρχίσετε να τραβάτε φωτογραφίες σε εξωτικά μέρη, τότε δυστυχώς συναγωνίζεστε τους Nick Nichols, David Doubilets και Paul Nicklens, και θα χάσετε σε αυτήν την περίπτωση κάθε στιγμή. Μάλλον πρέπει να βρείτε κοντά σας να φωτογραφίσετε, που κανείς άλλος πριν δεν έχει φωτογραφήσει.  Ακολουθήστε μια οικογένεια που παρίσταται σε μια τελετή Βαπτίσματος σε μια Εκκλησία στην πόλη του Μισισιπή, παρευρεθείτε και φωτογραφίστε σμήνη πουλιών στο Oregon, η φωτογραφίστε κατασκευαστές σιροπιού  στο Vermont. Κάντε το δωρεάν. Αν οι φωτογραφίες είναι καλές, τα άλλα θα έλθουν μόνα τους, και τελικά θα σας προσέξουν.  Το κενό ανάμεσα σε στην πρώτη φορά της φωτογράφισης και στην φορά που θα πληρωθείτε μπορεί να είναι μερικά χρόνια. Μην τα παρατήστε. 

Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον; Υπάρχει ένα συγκεκριμένο μέρος όπου θέλετε να φωτογραφίσετε; 

Τώρα που ζω στο Τενεσί, θέλω να δώσω την δέουσα προσοχή στην απίστευτα μεγάλη ποικιλία ψαριών που βρίσκονται εδώ. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχω εξοπλισμό κατάδυσης, κάτι που σχεδιάζω να αποκτήσω σύντομα. Υπάρχουν επίσης περισσότερα είδη σαλαμάνδρας από ό,τι αλλού πάνω στη γη, και θέλω να τα φωτογραφίσω όλα. Θα ήθελα ο κόσμος να ξέρει πόσο σπέσιαλ είναι τα  Όρη Smoky. Αλλά αισθάνομαι επίσης την ανάγκη να  εμβαθύνω περισσότερο στην ανθρώπινη πλευρά των πραγμάτων.  Θέλω να χρησιμοποιήσω τις ικανότητες μου ως φωτογράφος προσώπων, για να συνδέσω το ανθρώπινο σκέλος με την βιοποικιλότητα και φύση. Τώρα που είμαι απόφοιτος, πρόσφατα με συνεπήρε η σπουδαιότητα της επιστήμης επικοινωνίας στις μάζες.  Εργάζομαι σε ένα πρότζεκτ με τίτλο ''Τι κάνουν οι επιστήμονες;''. Δεν πρέπει να διαχωρίζονται η επιστημονική έρευνα και το κοινό.  Το ανθρώπινο είδος είναι ένα είδος της φύσης σε έναν βιολογικό κόσμο, και θα ήθελα όλοι οι άνθρωποι να ξέρουν ότι είναι σημαντικοί στον κόσμο. Μείνετε σε επαφή. 

Ο Todd Amacker ζει στο Ανατολικό Τενεσί. Μπορείτε να δείτε περισσότερες εικόνες και να διαβάσετε το έργο του πάνω στην συντήρηση της φύσης, στο https://www.toddmacker.com/

Advertisement
Advertisement
Advertisement
Looking for something to help kick start your next project?
Envato Market has a range of items for sale to help get you started.